Васіль Герасімчык - фото
Захад-2013. Амаль 13 тысяч вайскоўцаў, сярод якіх 2,5 тысячы расейцаў прымалі ўдзел у Беларусі. Я быў адзін з іх. І хоць асабіста не бачыў ні прэзідэнтаў, ні тых 42 хвілін апошняга дня вучэнняў, калі разгарнулася ўсё самае смачненькае, таксама хапіла розн
Наш прытулак разам з палаткаю, у якой займаліся навучаннем і працаю.
Адвёў душу, дарваўшыся да пээмчыка.
І з калашыка пастраляць - добрая справа.
З калом - на дыверсантаў!
Лес ёсць лес. Брусніцаў было да халеры
Армія намагалася стварыць прыдатныя ўмовы для жыцця і належныя для адпачынку. Ваенны ансамбль. Добра спявалі. Дзень савецкай гвардыі
Канцэртаў хапала. Часам здавалася, што ўсё вучэнне - адзін вялікі канцэрт) Гэта на Дзень танкіста і... Аршанскай бітвы
Дзень матастралка. Я таксама "махра". Быў адзначаны вельмі ўрачыста. Там файна спявалі "Ансамбль Аляксандрава" з Расеі. Галасы ў іх неапісальна моцныя і прыгожыя.
Наш лес.
Халадрына. Бушлат дапамагае ў змаганні з ёю.
Дождж. У плашч-палатцы не перашкода.
Прапаганду ў масы пры любым надвор'і.
Побач з салдатамі вольныя цуцыкі. Сабакі як паказальнік чалавечнасці беларускага салдата.
Апошнія дні. Птушкі адлятаюць у вырай. Час і нам.
Камлявічы - невялікая вёсачка на поўначы Слонімшчыны па дарозе на Нізы.
Як і любая вёска нашага краю, Камлявічы маюць сваё скрыжаванне і свой крыж.
Замерзлы калодзезь, адзін з двух, з якіх некалькі жыхароў вёскі бяруць ваду.
"Пад стаўбкамі" - яшчэ колькі год таму, на гэтым месцы было поле камляўцоў. Зараз тут лес
Як і лес на месцы старых могліцаў, размешчаных у бок Паўлавіч. Сёння яны нагадваюць занядбаную крушню камянёў
І толькі рэдкія пацверджанні ў выглядзе крыжоў яшчэ сведчаць пра тое, што тут могілкі. Але некалькі гадоў і лес схавае іх ад людзей.
Недалёка размешчаны помнік растраляным фашыстамі жыхарам Шылавіч.
Гледзячы на гэты надпіс, я адчуваю толькі боль і слёзы
Дарога нараджае і забірае вялікую колькасць добрых думак...
Праз Шчару некалькі кіламетраў да "дарогі на Вільню", як яе называў дзед Хаўтур.
Самасей. Лес у гэтай частцы Слонімшчыны пануе ў кожным позірку.
Лес падбіраецца ўжо да самай ракі, як у тыя далёкія часы, калі нага чалавека толькі ступала на гэтую цудоўную зямлю.
Скаваная Шчара. Колькі цікавых і прыгожых узораў можна разглядзець тут.
Але гаспадар гэтых мясцін пакуль яшчэ чалавек.
Зноў дарога
За паваротам дарога дадому.
Варшава
Падарунак Сталіна
Капернік
Горача
Нарылі
На раскопе як на вайне
Жырардаў
Данная страница сгенерирована в реальном времени на лету с помощью запроса к API от соцсети ВКонтакте. На странице содержатся только открытые данные пользователей ВК, которые НЕ скрыты настройками приватности. Наш ресурс Findlik.pro НЕ собирает и НЕ осуществляет хранение персональных данных пользователей ВКонтакте.