Yaugen Slizh Error in re - фото
Пераглядаў з сябрамі.
І акрамя цудоўна паказанай атмасферы тых чаоў,заўважыў для сябе цікавую ідэю фільма.
Нет лжі во благо.
Спачатку хлусіў каб выратаваць, а пасля і самсутыкнуўся, што яму хлусілі.
А на прыканцы, і ўвогуле,сам сябе падманваў.
Неверагодна прыгожы фільм...
МУзыка, кадры, аператарская праца, украінская мова...
Калі дзеўчына размаўляе на ўкраінскам, гэта так прыгожа...
Сюжэт, трымае...
Сустрэча - каханне - разам - СНІД - адзін - СНІД - разам - СНІД - назаўсёды...
"Пусты дом" Кім Кі Дук
Цудоўны фільм пра каханне, прасякнуты філасофіяй усхода...
Кахаць можна і без слоў...
Не сказаўшы амаль ніводнага слова, да канца стужкі, ужо нельга ўявіць іх паасобку, яны адно цэлае, як ІНЬ ды ЯНЬ...
"Сталкер"
"ЗОНА" зъявілася на 5 год да Чарнобыля...
Фільм, які прасякнуты філасофіяй у кожным слове і радку. Героі ідуць да сэнсу жыцця і спыняюцца ў кроку ад яго. Чаму?
-Няўжо ў іх атрафірваўся той ворган, якім адчуваюць
У якім накірунку едзе аўтобус...
А вось яшчэ, якое слова зашыфравана тут...
7 раніцы. Масты. Пачатак падарожжа...
Так прыемна ўспамінаць вандровачку, седзячы з кубачкам гарачай маліны, бо трошкі прыхапіла горла...)))
Гамшары. Неяк выпадкова знайшоў, што каля Мастоў ёсць невялічкае верхавое балота Гамшары і так захацелася туды патрапіць. Вось, ужо з першых крокаў заўважаеш вялікую колькасць слядоў жывёл...
Гамшары. А вось, тыповы след трусіка, чатыры следа ў выгляде літары Т...
Гамшары. А вось лёжка лася....
Гамшары. Ранак на балоце, гэта цудоўна...
Неяк нечакана, заўважаеш сонца...
Гамшары. З ускрайку балота заўважаеш антрапагеннае ўздзеянне, а далей, яно ўсё болей змяншае і ўвогуле знікае...
Праўда, ад гукаў чалавека (піла, дызелі і пеўні) нісхаваешся нават у самай глыбі...
Гамшары. Сляды, хутчэй за ўсё, цецерука, трэба будзе яшчэ параіцца...
Гамшары. Людзі на балоце...
Гамшары. Вось такая кампазіцыя, вельмі характэрна для ўсіх верхавых балот, мы захапілі баннку з сабой, а пасля яшчэ адну і яшчэ, а калі мы пабачылі яшчэ 10, наш запал знік...
Гамшары. Сонечнае балота...
Гамшары. Цецярук?..
Гамшары. НА верхавых балотах, дрэвы заўсёды маленькія і без верхалін...
Вельмі прыгожыя краявіды адчыняццу, хоць з якой вышыні...
Гамшары. На гняздзе...
Гамшары. Сініца...
Гамшары. На дрэве...
Гамшары. Від з дрэвы...
Гамшары. Від з дрэвы...
Гамшары. Від з дрэвы...
Гамшары. След лісы...
Гамшары. Сляды сойкі, тут яна хавала жолуд...
Масты. Нёман...
Масты. Дзівосныя ўзоры, а што бычыш у іх ты...?
Масты. Вельмі прыемна стаяць на тых мастах, пад якімі ты так часта праплываў...
А вось і сама пушча...
Вельмі прыемна, што дэкларуецца, што гэта тэрыторыя ахоўваецца на паперы, а вось мае выглядтакіх знакаў, якіх даволі багата па перыметру. У значнай ступенні, гэта вельмі прыемна мясцовым жыхарам, што яны жывуць у цікавай мясціне.
Заход....
...
А вось след звычайнай сабакі...
А вось тут біла капытом касуля...
А вось і яны самыя...
Дзіўныя жывёлы, ды і вельмі пацешныя...
На зіму, шэрсць становіцца шчыльнай, ад гэтага іх белыя плямы на за.е станвяцца вельмі заўважнімі...
У гэтых мясцінах яны трымаююца заўсёдна, таму бачылі іх не аднойчы...
Сонца на дроце...
След арабка?...
Выгляд на поле з паляўнічай вежы...
Вельмі сумна, што іх столькі набудавалі, сустракаеш на кожным кроку, а сама жудаснае, што сляды касулі есць пад самімі вежамі, страляй і страляй..(((
Лясное балота...
Успаміны з дзяцінства, грабеш тут сена, а камары цябе жывога ядуць, блага была з сабой шклянка бярозавага сока...)))
Сляды нейкай дзіўнай качкі...
Дзіўна, што яна тут рабіла...
Увесь забалочаны лес прарэзваюць меліарацыйныя каналы...
У летку, гэтыя мясціны - непралазныя джунглі, а ў зімку - імі вельмі зручна крыстацца, як дарогамі...
Дзічыны край, усе берагі парыты кабанамі, шукалі карэньчыкі...
Класічныя сляды лясной куніцы...
Глухія месцы...
Стома...
10 км па снезе, гэта не Савецкай...
Гарачую гарбату...
Чыгуньчык у паход вельмі нязручна, 5 л вады, нам атрымался выкрыстаць 1...
Снег=вада...
...Дрэннае фота, але паверце на словы, дзьве цёмныя фігуры, гэта 2-а ласі, за імі мы назіралі каля паў гадзіны, яны спакойна елі на лясной высечцы, хоць мы і сустракалі іх сляды на кожным кроку, пабачыць атрымалася толькі ў адным з глухіх закуткоў пушчы..
Усё ў слядах ласёў, тут у іх адно з улюблёных месцаў...
Каналавы шлюз, да дому яшчэ 6 км. па лесе, а ўжо змяркаецца...
ПАсля словаў, штосьці нябачна воўчых слядоў, мы ўсёж такі натрапілі на іх. Самае меньшае, іх было трое...
Воўкі, калі яны бягуць па снезе, ступаюць, след у след, таму цяжка вызначыць, а вось на дарозе было, самае меньшае 3 следы...
Данная страница сгенерирована в реальном времени на лету с помощью запроса к API от соцсети ВКонтакте. На странице содержатся только открытые данные пользователей ВК, которые НЕ скрыты настройками приватности. Наш ресурс Findlik.pro НЕ собирает и НЕ осуществляет хранение персональных данных пользователей ВКонтакте.